Mijn naam is Sandra Grootenboer en ik ben al 13 jaar fotograaf.

Ik heb ervaring in alle levensfase van fotografie van Geboorte tot Uitvaart.

 

Ik ga met name op zoek naar echtheid. Ik fotografeer niet alleen met mijn camera maar ook met mijn gevoel. Connectie is essentieel hierin.

De intentie vanuit mij is altijd echtheid naar boven te halen.

Emotie, herinnering, verbinding met een moment. Een foto is een bewijs van een herinnering in je hoofd.

Maar komen die herinneringen wel altijd overeen? Daarom moet je altijd foto's maken, omdat je gedachten veranderen. Ons hoofd maakt er dingen bij.  Foto's zijn tijdcapsules.

 

Een afscheid is zo heftig dat je eigenlijk niet kunt geloven dat het zo is. Je wilt het liefst alles vasthouden van je geliefde maar helaas weet ik uit eigen ervaring dat dat niet kan.

Toen ik 25 jaar was overleed mijn vader. Ik vond dat zo een ingrijpende gebeurtenis dat ik de dagen na zijn dood tot de uitvaart niet heb beleefd maar meer overleefd. Nu denk ik er nog wel eens aan maar kloppen die herinneringen wel? Ik bespreek het met mijn moeder en zij heeft een andere belevenis van die herinnering. Toen was het nog niet gewoon dat er een fotograaf bij was en dat vind ik heel jammer.

Wat had ik graag mijn kinderen willen laten zien hoe de uitvaart van hun opa was. En ook de gezichten van de tantes en ooms die helaas ook zijn overleden.

Zo een fotoboek zou voor mij een monument geweest zijn.

Je wilt die herinneringen delen met anderen. Met je (klein) kinderen of met familieleden die in het buitenland verblijven op het moment van de uitvaart.

Maar bovenal is het ook voor jezelf. Het "bewijs" dat je het goed hebt gedaan. Dat de uitvaart goed en mooi was.

 

Fotografie brengt liefde in de breedste zin van het woord. Liefde voor elkaar, Liefde voor het leven, liefde voor later.

Wat voor mij belangrijk is, is dat jouw herinneringen je troosten.

 

Laat mij jouw herinneringen  integer en puur verbeelden met mijn foto's want de liefde is pas echte liefde als stilte taal geworden is.